Zastrzyki z „DNA łososia” od kilku sezonów należą do najmodniejszych zabiegów na okolice oczu. Gabinety reklamują je jako sposób na kurze łapki, cienką skórę i zmęczone spojrzenie. W październiku 2026 roku w czasopiśmie Aesthetic Surgery Journal Open Forum ukazał się przegląd systematyczny, który zebrał wszystkie badania nad tym zastosowaniem. Wnioski są ostrożniejsze niż reklamy.
Czym są polinukleotydy?
Polinukleotydy (PN) to długie fragmenty DNA pozyskiwane najczęściej z łososia lub pstrąga. Wstrzykuje się je w skórę jako tzw. stymulator tkankowy. Według autorów przeglądu mają pobudzać fibroblasty do produkcji kolagenu, poprawiać nawilżenie skóry właściwej i wspierać jej przebudowę. Pokrewną grupą są PDRN – krótsze fragmenty DNA, które działają głównie przez receptory adenozynowe i wspomagają gojenie. Warto jednak pamiętać, że dokładny mechanizm działania polinukleotydów wciąż jest badany, a część opisywanych efektów to na razie hipotezy.
To inna metoda niż kwas hialuronowy. Wypełniacz uzupełnia objętość mechanicznie, a polinukleotydy mają przede wszystkim poprawiać jakość samej skóry.
Co pokazał przegląd badań?
Autorzy przeszukali bazy medyczne do końca stycznia 2026 roku. Kryteria spełniło tylko sześć badań z udziałem 350 osób: pięć randomizowanych badań typu split-face (każda połowa twarzy dostaje inny preparat) i jedna seria przypadków. Najważniejsze wyniki:
- po 12 tygodniach u 40–70% leczonych stron twarzy kurze łapki zmniejszyły się co najmniej o jeden stopień w skali oceny zmarszczek,
- w dwóch badaniach polinukleotydy dały efekt nie gorszy niż wypełniacz z polikaprolaktonu,
- w jednym małym badaniu (30 osób) wypadły korzystniej od kwasu hialuronowego w pomiarach parametrów skóry,
- w najdłuższych obserwacjach poprawa utrzymywała się do 18–28 tygodni.
Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie, siniaki, ból przy wkłuciu i przejściowe grudki w miejscach podania. Poważnych powikłań nie opisano.
Fakty kontra marketing
Przegląd ma wyraźne ograniczenia, o których piszą sami autorzy. Wszystkie badania przeprowadzono w Korei Południowej i Tajlandii, prawie wyłącznie u kobiet w średnim wieku. Żadne nie obserwowało pacjentów dłużej niż pół roku, więc nie wiadomo, jak trwały jest efekt ani jak często trzeba go powtarzać. W czterech z pięciu badań randomizowanych ryzyko błędu oceniono jako budzące pewne zastrzeżenia, a protokoły zabiegów bardzo się różniły – od jednej sesji do czterech sesji co dwa tygodnie.
Podobny ton miał wykład na kongresie IMCAS 2026, w którym oceniono, że większość badań nad „DNA łososia” to badania niskiej jakości, na małych grupach i bez długiej obserwacji. Zauważono też, że w USA żaden taki preparat do wstrzykiwań nie ma zatwierdzenia FDA do zastosowań estetycznych. Z kolei część publikacji przedstawiających polinukleotydy w bardzo korzystnym świetle powstaje we współpracy z ich producentami – tak jest w przypadku opinii ekspertów opublikowanej w styczniu 2026 roku.
Jeśli interesuje Cię też drugie, kosmetyczne oblicze tego składnika, przeczytaj nasz tekst o tym, czy wegańskie PDRN w kremach i serach ma sens.
Co to oznacza dla Ciebie?
- Realne oczekiwania: badania wskazują na umiarkowaną poprawę drobnych zmarszczek i jakości skóry wokół oczu, a nie na efekt liftingu.
- Krótka historia danych: mamy wyniki z maksymalnie sześciu miesięcy. Pytaj w gabinecie, ile zabiegów zaplanowano i kiedy trzeba będzie je powtórzyć.
- Preparat ma znaczenie: poproś o nazwę produktu i jego producenta. Różne preparaty mogą dawać różny poziom bólu i obrzęku.
- Licz się ze śladami po zabiegu: zaczerwienienie, siniaki i przejściowe grudki w miejscach wkłucia zdarzają się często, więc nie planuj zabiegu tuż przed ważnym wydarzeniem.
Zanim zdecydujesz się na zabieg iniekcyjny w okolicy oczu, skonsultuj się z dermatologiem lub lekarzem medycyny estetycznej, który oceni, czy w Twoim przypadku lepiej sprawdzą się polinukleotydy, toksyna botulinowa czy inna metoda.
Najczęściej zadawane pytania
Czy polinukleotydy to to samo co kwas hialuronowy pod oczy?
Nie. Kwas hialuronowy jako wypełniacz uzupełnia objętość, a polinukleotydy, czyli fragmenty DNA łososia lub pstrąga, mają przede wszystkim pobudzać skórę do regeneracji i produkcji kolagenu. W jednym małym badaniu polinukleotydy wypadły korzystniej od kwasu hialuronowego w pomiarach parametrów skóry, ale to zbyt mało, by uznać je za lepszą metodę.
Ile zabiegów trzeba wykonać i jak długo utrzymuje się efekt?
W badaniach stosowano różne schematy, od jednej sesji do czterech sesji co dwa tygodnie. W najdłuższych obserwacjach poprawa utrzymywała się do 18–28 tygodni, ale żadne badanie nie trwało dłużej niż pół roku. Dlatego nie wiadomo jeszcze, jak często zabieg trzeba powtarzać.
Czy zastrzyki z polinukleotydów bolą i jakie są skutki uboczne?
Wkłucia mogą być odczuwalne, a w badaniach często pojawiały się zaczerwienienie, siniaki, obrzęk i przejściowe grudki w miejscach podania. Poważnych powikłań w przeanalizowanych badaniach nie opisano. Część nowszych preparatów zaprojektowano tak, by zabieg był mniej bolesny.
Czy wyniki badań dotyczą także osób z jasną karnacją?
Tego nie wiadomo. Wszystkie badania z przeglądu przeprowadzono w Korei Południowej i Tajlandii, głównie u kobiet w średnim wieku o średnim i ciemniejszym fototypie skóry. Autorzy podkreślają, że potrzebne są większe badania w zróżnicowanych grupach.
Jak wybrać gabinet do zabiegu z polinukleotydami?
Zapytaj o nazwę i producenta preparatu, liczbę planowanych sesji oraz możliwe skutki uboczne. Okolica oczu jest delikatna, dlatego zabieg warto omówić wcześniej z dermatologiem lub lekarzem medycyny estetycznej, który oceni, czy to dobra metoda w Twoim przypadku.
